Ik zie er niet uit

Zojuist weer eens een keer een keiharde confrontatie met mezelf gehad.

Ken je dat, dat je in de spiegel kijkt en dat je dan denkt ‘mwoah, dat mag er nog best zijn voor die leeftijd, lengte en status’? Nou, dat heb ik eigenlijk regelmatig.

Maar wèl in een spiegel bij kunstlicht, dat is.
Ik zag mezelf net in de spiegel met daglicht en mensenkinder heremetiet, dat is toch even heul andere koek zeg! Blank! Wit! Grauw! BAH!

Wat ben ik toch altijd blij dat ik een huidziekte heb. Want ja hoor, ik mag weer! Het jaar is weer voorbij! Whoehoooooeeeeee!!!!
Aanstaande vrijdag heb ik (weer) een intakegesprek en dan kan ik (weer) 30 behandelingen ondergaan. Wat eigenlijk betekent dat ik (weer) heerlijk poepiebruin word. En overal hè? Tot in de bilnaad aan toe.

Oja, dat die (weinig deze keer) psoriasisvlekjes die ik heb ook verdwijnen is natuurlijk mooi meegenomen. Zelden blijerder geweest.

Ps. Is bovenstaande een coole jas of is bovenstaande een coole jas?

Advertenties

KOMT ALLEN!

Op 10 september schreef ik hier een ietwat opschepperig stukje over mijzelf als voetbalcoach. Ik vind het belangrijk om mijzelf hier als een geweldige vent neer te plempen want waarom zou ik mijzelf hier als een volkomen nono, een loser en een piemeltje roze water presenteren, niewaar? En trouwens, dit is mijn weblog, ik mag toch zeker zelf weten wat ik hier schrijf? Kom op zeg!

We zijn inmiddels 6 wedstrijden onderweg en kijk eens naar de foto. Ge ziet dak nie lieg hè? Fier bovenaan.
De tegenstanders zijn kanonnenvoer voor ons. Met regelmatig aardig voetbal en veel doelpunten drogen we ze telkens af. De uitslagen spreken boekdelen: 1-10, 10-3, 9-1, 0-12, 10-1 en 1-5.
Zucht, ik blijf handdoeken uitdelen.

Toch is er één ploegje dat dapper weerstand biedt tegen onze overheersing, de huidige nummer 2. Ook zij scoren er lekker op los en ook zij zijn nog ongeslagen. Hoogste tijd voor een clash dus. Volgende week zaterdag stond de wedstrijd der wedstrijden op het programma. Mijn complete coachfocus stond op die datum, 17 november 09.45 uur. Dat moet de dag worden dat wij het kampioenschap veiligstellen.
Maar zoals je in de zin –Volgende week zaterdag stond de wedstrijd der wedstrijden op het programma-  kunt lezen staat daar het woordje ‘stond’.
Gisteravond kreeg ik via de voetbalapp door dat de wedstrijd verplaatst is. Verplaatst naar de allerlaatste speeldag.

Ah, nog een tactische coach, dacht ik. Want ik heb even het programma van hen bekeken en zij spelen respectievelijk tegen nummer 9, nummer 8, nummer 6 en nummer 11. Terwijl wij nummer 12, nummer 4, nummer 7 en nummer 3 krijgen.
Meneer de tegenstandercoach wil dus nog even het doelsaldo omhoog krikken, mocht onze wedstrijd in een gelijkspel eindigen.
Mèn, prachtig vind ik dat! Tactische coach vs Tactische coach. Een kampioenswedstrijd beslist op de allerlaatste speeldag.
I love it when de druk gets hoog.

Dus lieve lezer;
ZATERDAG 15 DECEMBER 09.45 UUR DE KAMPIOENSWEDSTRIJD BIJ ONS THUIS.
KOMT ALLEN!

 

(Nee hoor. Uit betrouwbare bron heb ik vernomen dat de leiding van dat team op zaterdag 17 november niet aanwezig kan zijn en dat ze daarom uitstel hebben gevraagd. En eigenlijk zijn wij gewoon ingedeeld in een te lage competitie, zo eerlijk moet ik ook zijn. Maar dat zou anekdoottechnisch veul minder leuk zijn.)