De bijna perfecte dag

Ken je dat? Dat je een bijna perfecte dag hebt? Ik had zo eentje gisteren.

Ik had heerlijk gerust (ik slaap niet, ik rust) in m’n hotelletje, fris en fruitig stond ik tegen kwart voor 8 bij de jongens op de stoep om de voetbalochtend een slinger te geven. In het fijne najaarszonnetje boekten we een 10-1 overwinning. Mooi, de eerste 3 punten binnen.

Eenmaal weer thuis pakten we de fiets en reden we naar de hei om daar met voormaligje en Teun te rendez-vous’en, de Airborne festiviteiten bij te wonen en natuurlijk John de veteraan de hand te schudden. De man is inmiddels 96, hij komt al 13 jaar bij m’n schoonouders logeren rond de WW2-herdenkingen, en ik vind het toch elke keer weer indrukwekkend om hem te ontmoeten. Wat een prachtkerel is het. Wat de man allemaal heeft doorstaan is eigenlijk niet te bevatten.
https://www.youtube.com/watch?v=W4TuCTmHp_8

Het najaarszonnetje werd plots verdreven door heule donkere wolken en we besloten huiswaarts te gaan. De wandeling naar onze fietsen werd een aardig nattige maar hé, ik had mijn wind –en waterdichte jas aan, wat kon me gebeuren? Nou, de natterij ging er dwars doorheen! DÁT kon me gebeuren! Dat waterdichte kunnen ze met een gerust hart uit de advertentie schrappen dus. Zucht.

In de stromende regen en straffe koude wind fietsten we gevieren naar huis en toen we daar aankwamen waren we drijf, zeik maar ook zeker kletsnat. Zelden ben ik zo nat geweest. Tot op de thong was het één grote vochtige bedoeling.
De jongens vlogen onder de douche, voormaligje kleedde zich in lekker warme fleece en ik was dolletjes blij dat ik vrijdag een stel extra schoenen, een extra broek, een extra set sokken en extra bovenkledij in m’n koffertje had gestopt.

Na een welverdiende kleffe hap, gezamenlijk een filmpje kijken en ‘tot volgende week’ kwakte ik m’n fiets en m’n koffertje weer achterin de voiture. Ik ging nog even dijkletsen bij m’n matties en tegen elven plankgaste ik naar huis.

Het was een bijna perfecte dag. Ja, bijna ja.
Was het dat ene tegendoelpunt? Nee joh, ik heb als coach iets met 10-1.
Was het die (niet voorspelde) regen? Nee joh, we waren even weer een gezinnetje. Dat vind ik leuk. (zouden meer gescheiden lui moeten doen trouwens, even de ego’s aan de kant schuiven).
Was het dat ik wéér een droomvrouw ben misgelopen? Nee joh, mattie zegt wel vaker dat hij een droomvrouw in de zaak krijgt. Maar altijd als ik er niet ben. En trouwens, ik zit alweer in m’n winterstop.

Nee, het was bijna perfect omdat ik na twaalven thuis was en toen gigantisch moest poepen. En dat had ik eigenlijk ’s ochtends moeten doen. Dan had ik de hele dag niet zo moeilijk gelopen.

2 gedachten over “De bijna perfecte dag

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s