Belofte nakomen

In principe ben ik een lat hoog leggende relatiemateriaalzoekende (1971 punten bij Wordfeud!) gozer. Of zoals Hans T. het ooit zei; ik zal niet zomaar mijn troeven als natte lappen op tafel kwakken. Kom op zeg, ik ben ook niet de eerste de beste.
De afgelopen 8 jaar ben ik dan ook aardig willekeurig bezig geweest met zoeken, aanhaken en binnenhengelen. Waar ik dat aanhaken en binnenhengelen in de vorige zin net zo goed weg had kunnen laten trouwens.

Mijn interesseboog is hierin een voorname speler, heb ik gemerkt. Ik zal het uitleggen.
Zo heel af en toe kom ik een vrouwpersoon tegen waarin ik toekomstperspectief zie (ik ben niet van dat korte termijngedoe). En dan leg ik contact.
LET WEL, IK toon interesse en IK bepaal of je geschikt bent. Niet andersom! Zolang er van een setje geen sprake is, ben IK degene die de shots uitmaakt. Zodra er sprake is van een relatie neemt de vrouw de beslissingsbevoegdheid toch wel over dus IK wil zolang mogelijk de regie houden.
Let er maar ’s op, mannen.
“Zullen we een nieuwe auto kopen?” – “Nee, deze is nog goed.” – “Okee.”
“Zullen we frikadellen eten?” – “Nee, ik heb boerenkool gemaakt.” – “Okee.”
“Zullen we seksen?” – “Nee, ik heb hoofdpijn.” – “Okee.”
“Ik wil verhuizen.” – “Okee.”

Klikt het en wisselen we uiteindelijk whatsappnummers uit, dan kunnen we wat dieper op onze materie ingaan. Dan leren we elkaar beter kennen en vertellen we de story behind onze levens. Dat vind ik prettige momenten in het voortraject, dat beetje heen en weer whappen.
Maar dan komt mijn interesseboog om de hoek kijken. Ik schreef er al eerder over.
Zijn de antwoorden en/of reacties mij niet enthousiast genoeg, trek ik al gauw conclusies en vervaagt mijn interesse in no time tot nul. Dan ga ik geen moeite meer doen en knal ik je zonder met de ogen te knipperen uit m’n foon. NEXT!
En zo kabbel ik eigenlijk al 8 jaar voort.

Maarrrrrrrrrrrrrrrrrrr, lieve mensen! De geoefende lezer weet dat ik bij mijn solo gaan in 2011 een belofte heb gedaan en wel deze: Mijn jongste moet minimaal 9 jaar zijn wil ik überhaupt serieus aan een relatie willen denken. Vraag niet waarom 9 jaar, dat was toen nou eenmaal zo. En laat het menneke nou in augustus 2010 geboren zijn!
Dit jaar kan het dus gebeuren dat ik eindelijk wèl een keer serieus werk ga maken van mijn interesses in relatiemateriaal, dat ik eindelijk een toptransfer tegemoet ga, dat ik me eindelijk ga binden en dat ik dus eindelijk voor het einde van het jaar niet meer één van de 391 meest begeerde vrijgezellen van Nederland ben. Wie zal het zeggen?

Dus die ene dame ergens uit daar, ik zou zeggen; Maak je borsten maar nat, 2019 kon wel eens een heul prettig jaar voor jou en mij worden.

We zoek en gij zult vind’en!

Advertenties

Vrouwenmagneet

Ik lees wel eens over fileflirten, over snelwegsjansen, over romancerijden en ik lees dat dan altijd enigszins sipjes. Ik heb dat namelijk nooit.
Nu kan dat natuurlijk te maken hebben met het simpele gegeven dat ik één brok concentratie ben als ik rijd en dat ik helemaal geen tijd heb voor die vrouwenonzin. Maar dat zou een slap excuus zijn want het is vaak een jolijtige boel bij mij in de auto (vraag maar aan m’n jongens). Ik zeg vaak want die andere keren zit ik me kapot te ergeren aan andere weggebruikers en dat laat ik dan ook altijd HEEL duidelijk aan betreffende bestuurders merken.

Nee, ik denk dat het maken heeft met mijn voiture. Ik heb een Peugeot 306 uit 2000 met een deukje linksvoor. Geweldige auto, niks over te klagen. Ruimte en comfort zat en brengt me al 14 jaar van A naar B en daar gaat het mij uiteindelijk om.
Maar ja, de vrouwtjes van tegenwoordig zijn standaard geldwolven dus een droomvent in een oud wrak is bij voorbaat al geen droomvent meer. Dus fileflirten, snelwegsjansen en/of romancerijden zit er voor mij niet in. Tis nie anders.

Nou, dan niet! Fuk it.

Ik heb niks met auto’s. Ik heb geen verstand van wat onder de motorkap ligt of hoort te liggen. Ik heb niks met sportvelgen of knaluitlaten. En die moderne snufjes vind ik ook totale onzin (je kan toch potdomme zelf wel achteruit parkeren!).
Maar dat wil niet zeggen dat ik auto’s niet mooi vind. Ik vind zum bleistift Audi’s mooie wagens. Ik vind die nieuwe Alfa een mooi model auto (Mack, help ff, jij weet welke ik bedoel), ik vind de Aston Martin DB9 prachtig en ik vind de Ford Mustang uit de 60’s de mooiste auto ever.

Maar daar kwam vandaag verandering in! Ik zag op zo’n autowebsite mijn nieuwste droomauto. En als ik zeg droomauto dan bedoel ik eigenlijk de vrouwenmagneet der vrouwenmagneten. Een Aston Martin in de vorm van een Ford Mustang!!!!

Ik ben nog even sparen maar dan krijgt mijn liefdesleven ook een boost van jewelste hoor!

Dat kan niet anders. Leer mij de vrouwtjes kennen.